Rrrooeeeffff. Een kleine tornado vliegt door het huis richting hondenmand. Gevolgd door een doffe dreun en dan is het stil. Toch maar eens een kijkje nemen bij de mand. Tot mijn verbazing zie ik twee kleine achterpootjes spartelen in de lucht. De ‘bijna – handstand’ van Saar kennen we inmiddels allang, maar nu staat ze daadwerkelijk ondersteboven in haar mand.

 

De oorzaak is mij ook direct duidelijk. Saar is van puppy af dol op schoenen. Met haar korte pootjes probeert ze geregeld om de flinke sneakers van Daan mee in haar bench te sleuren. Deze schoenen zijn natuurlijk veel te groot voor haar om te kunnen hanteren. Het gevolg is dan een hels kabaal als de te grote schoen tegen het ijzer beukt, waarmee ze zich verraadt.

 

Dit keer heeft ze een sneaker van Anne te pakken en ze wil deze begraven onder haar dekentje in de mand. Omdat ze dit snel probeert te doen vliegt ze onbesuisd hard door het huis en duikelt ze met veel te hoge snelheid haar mand in. Afremmen doet ze nog steeds alleen met haar voorpootjes en dan volgt de onbedoelde handstand vanzelf, haar achterpootjes vliegen in de lucht. Ze komt met haar lijfje tot stilstand tegen de bank.

Ik trap er niet meer in.

Even later vliegt ze opnieuw door het huis. Ze springt meerdere keren de bank op en af. Dat zou niet zo erg zijn, maar ze mag van ons niet op de bank. Daarna klinkt er in de keuken een raar geluid, ik ga toch eens kijken. Ze kijkt me aan met haar meest onschuldige blik terwijl ze heerlijk de laatste restjes van de hondenkoekjes naar binnen werkt. Deze koekjes lagen daarvoor nog op de keukentafel. Zucht. Tijd voor een dutje in de bench.

Dat ze koekjes steelt van de tafel lijkt misschien geen bijzonder nieuws, maar ik denk daar anders over. De avond ervoor stond ze op de hondenschool bij een laag toestel mij bibberend aan te kijken dat ze er echt niet op kon komen. Ik weet weer genoeg. Ik trap er niet meer in, ze neemt mij niet meer in de maling. Echt niet hoor. Denk ik.

Astrid, maart 2017

Categorieën: Blog

4 reacties

Sharon le Sage-Kooymans · maart 2, 2017 op 7:42 pm

Ooow wat geweldig om dit zo te lezen! Wat leuk om Saar zo verder te leren kennen, en haar puppystreken te zien veranderen naar puberstreken…

    Astrid · maart 2, 2017 op 7:44 pm

    Leuk he Sharon… haar puberstreken heb je gisteren kunnen zien… hihi…

Yvonne · maart 2, 2017 op 9:03 pm

Haha, geweldig! Tja, het blijft toch je kind, euh… pup, hè ? Ze is in elk geval heerlijk creatief! Mooi geschreven weer!

    Astrid · maart 2, 2017 op 9:09 pm

    Hihi thx!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Content is protected !!